A i T o R . . . . .

Ipuin honen idazlea Bernardo Atxaga da. Bere benetako izena Jose Irazu Garmendia da. Asteasun jaio zen 1951-ren uztailaren 27an. Bere lehen ikasketak Asteasun eta Andoainen egin zituen baino batxilergoa Donostian. Garai horretan irabazi zituen bere lehen sariak eskola-umeentza eraturiko literatur lehiaketetan. Geroago, Bilbon ekonomian lizentziatu zen eta hango hainbat idazle ezagutu egin zituen, Gabriel aresti esaterako.

Textuingurua gaur egungo garaian ematen da. Ipuinaren protagonista Teresa izena du eta gaixotasun batengatik ezin da ondo ibili eta ezin du pertsona normal baten bizitza erritmoa eraman. Teresak, denbora pasa ahala idazten dihoa bere egunkari bat bere pentsamendu eta sentimenduekin. Gehienetean gauza txarrak esaten eta idazten oi ditu zeren eta ez da zoriontsua den bezala izanez. Baino pixkanaka-pixkanaka bere bizitza eginez doa indar askorekin eta azkenean ezagutzen du gizon Frantziar bat eta berataz maitemintzen da. Nire ustez istorio honen helburua da indarra baldin badaukazu nahi duzuna lor dezakezula kosta ala kosta. Bertako pertsonai guztiak errealak dira bizitza normal batekoak dira eta. Irakurketaren erritmoa pixkatxo bat zaila da eramatea baino bertan ageri diren hitzak ondo ulertzen dira. Nire iritziz, ez zait asko gustatu istorioa zeren eta triste xamarra da eta luze eta aspergarria baita ere.

A i T o R  . . .

Duela urte bat jada, ezarri zen tabakoa erretzearen aurkako legea. Lege hau ezarriko zenleku publikoetan, nola izan daitekeen taberna bat edo denda edo edozein komertzio. Tabakoa erretzearen legea hau esan nahi du : Tabernak eta lokalak izan behar direla erre daiteken lokal bat edo ezin daitekeen erre lokal bat. Badaude esteptzioak esaterako, erre daitekeen lokala ehun metro baino gehiago baditu egin beharko zen espazio bat non erretzeko espezializatua dagoen ke xurgatzailuekin eta guztiz. Nik ikusi dudanaz gela hauei buruz soilik izan da bat eta bertan zegoen karteltxo bat non jartzen zuen europako atseden arearik hoberenetarikoa zena. Textuan baita era aipatu dezakegu kontsumoa jeitsi dela % 4,82 baina puruena igo egin da % 10 . Hori pixkatxo bat arraroa da nere ikuspegitik zeren zentzu gehiena izango zuen bi tabako motak jeistea ez soilik tabako normalarena. Lege hau kontrolatzearen ardura gaur egun ni dakidanez herri edo hiri baikoitzeko udalak dauka ez hasieran bezala autonomi bakoitzaren gobernua zeukala eta izunak beraiek jartzen zituztela. Gaur egun izunak jarri behar zituztenak udalak ziren baino nabarmentzen denez ez dute gogorik izunak eta zigorrak ezartzeko aldizkaria dioenez zeren eta legea ez dena ari ondo betetzen ondo bizi da bere tabernan aldaketarik ez daudenez betiko gendea dauka eta bere dirua ez da aldatzen zeren eta bere aldaketa bakarra izan da kartentxo txiki bat, folio baten tamainiakoa, nun jartzen du : “ Taberna honetan erre daiteke” ezertxo ere gehiago. Legeari dagokionez, esaten zuen era 18 edo 16 urte baino gutxiago zuten pertsonak ezin zirela erre daitezkeen tabernetan sartu heldu batekin ez bazen. Bakarrik sartzen den umea edo aita edo amarekin sartzen duen umea ke berdin berdina arnastuko du, agian, gehiago arnastuko du gurasoekin joaten dena zeren eta beraiek erreko dute seguruenik. Azkenik eta amaiera dotore bat emateko nire idazketari, nire iriatziarekin amaituko dut. Nire ustez, lege hau ez du askorako balio izan zeren eta gauzak berdin berdin dihoazte eta udalak izunak jartzen ez dituzten bitartean gauzak horrela jarraituko dira lege honi kasurik egin gabe.

A i T o R  . . .